Hamilelikte Hayvan Beslemek Caiz Midir?

0
903

Eveeeet geldik dananın kuyruğunun koptuğu yere. Atarlı bir hamile olarak en çok sinirlendiğim konu buydu. Ben ne zaman hamile kaldım çevremdekiler bık bık konuşmaya başladı; “Köpek kalacak mı? E ama köpekle nasıl olacak?  Olmaz evladım koca köpekle bebek olmaz, yapamazsınız? Hem yazık değil mi çocuğa? Hem nasıl gezdireceksin hamileyken o köpeği? Evet köpek kalacak! Evet köpekle çok da güzel olacak! Köpekle bebek şahane olacak! Bal gibi olacak! Hiç yazık değil, ne mutlu ona, sana yazık! Hamileyken de gezdireceğim onu, hatta gel benimle diğer koluma da seni  takıp gezdireceğim!

Bunlar tabi bugüne kadar hayvan beslememiş insanların yorumları. Hayvan sahiplenmenin evlat sahiplenmekten çok bir farkı olmadığını ben nasıl anlatayım? Ayrıca ben ZaZ’ı birgün çocuğum olursa bırakırım diye almadım. “Pazara kadar değil mezara kadar bizim hayvan sevgimiz abla, ne sandın ya” diye haykırası geliyordu içimdeki hayvansever kronun.

Hem veterinerimle ve doktorumla da konuştum parazitlerini ve aşılarını yaptırdıktan sonra hiçbir zararının olmayacağını. Onun tüyünün evde ki halıdan veya peluş bir oyuncağın tüyünden farklı olmadığını söylediler. Toksoplazma testim de misss gibi çıktı. Hem hayvanla büyüyen çocukların diğer çocuklara göre bağışıklığının daha kuvvetli olduğunu ve doğduğundan itibaren evde hayvan olduğu için kıla tüye karşı alerjisinin olmayacağını da öğrendikten sonra bana söylenenler, vazgeçirme politikaları, göz korkutmaları çokta tın’dı 🙂

Doğumdan  3 gün önce bu şekilde nöbetlere başladı,başında bekledi…

Zorluk çekmedim değil çektim zaman zaman. ZaZ çok heyecanlı bir köpek, 2.5 yaşında daha çocuk ve 40 kilo olduğunun farkında değil dana. Şuursuz birden kucağına atlayıp seni yere devirebiliyor. Sürekli hareket halinde kıçı başı durmuyor. Hadi evde biraz daha sakin ama aç köpek sokakta yiyecek kokusu almasın (buna bayat ekmek ve kuşlar için yerlere atılmış bulgur taneleri dahil) öyle bir koşuyor ki tasmayla peşinde sürükleniyorsun. Kakasını yapıyor yere ben daha ayakkabımı bağlamaya zor eğiliyorum bir de bunun bokunu toplamaya çalışıyorum. Bir de 1 saat içerisinde 3 tane bırakıyor sağolsun.

Neyse sonuç olarak yaptım, her gün en az 1 saat gezdirdim onu, dikenli tasma taktım daha az çekiştiriyordu sonra zaten benim yavaş yavaş penguen yürüyüşlerime ayak uydurmaya başladı. Tek sorun beni gördüğü zaman çok seviniyordu ve üstüme atlıyordu hamileliğimde bir kaç faça attı göbeğime. Ama biz ailece hunharca severiz birbirimizi. Bunların dışında sokakta çok komik gözüküyorduk sanki bir penguen elinde tasması köpek gezdiriyor 🙂

Ben 8. aydan sonra yürümekte ve nefes almakta zorlanmaya başladım ve ZaZ’la yürüyüşlerimizi bitirdim. Çok vicdan azabı çektim, çok sıkılıyordu. Ben sürekli uzanıyordum. Yattığım yerden koridora top atıp duruyordum o da koşup getiriyordu. Son ay çok güzel eşlik etti bana, çok duygusallaştı. Doğuma üç gün kala sürekli kafasını göbeğime koyup uyuyordu. Cenk göbeğime doğru vuruyormuş gibi yapıyordu çıldırıyordu, Cenk’e saldırıyordu bebeği korumak için. Şimdi o günleri hatırladım da offff ne güzel bir dostsun sen itoğluit.

Sonuç olarak hayvan besleyen hamilelere yaptığınız uyarılar moral bozmaktan öteye gitmiyor, sevgisizliğinizi “ama ben senin iyiliğin için söylüyorum” kalıbına sokmayın. Bence kendi iyiliğiniz için bir hayvan sahiplenin size sevmeyi öğretsin. Saksı değil onlar dostlar senden benden daha esaslı dostlar hem de…

HENÜZ YORUM YOK

CEVAPLA