Pazar, Aralık 17, 2017
NiL'i eve getirdiğimizden beri her şey çok yolunda gitmişti. Sanki daha önce bebek büyütmüşüz gibi soğukkanlı ve becerikliydik. Annem bizi övüyordu sağa sola "Ay vallahi bana bir şey kalmıyor, çocuklar çok güzel bakıyor bir kere bile pişik olmadı çocuk"...
Heeeey "Üşür bu çocuk üşür,hasta edeceğin çocuğu,elleri buz gibici"ler toplanın buraya, hepinize toplu ültimatom var. Sürekli serzeniş halindeymişim gibi duruyorum ama ne yapayım bir rahat bırakmıyorsunuz ki bebe büyütelim. Ben kışın bebemle sokakta gezemeyecek miyim teyzeler? Giydirmişim bebeyi beresi,kaşkolu,montu ha...
Hep söylüyorum ağlamayan bebek yapmışız biz diye, güler yüzlü, neşeli, sakin bir bebeğim var. Hal böyle olunca ağlarsa ya da yüzü düşerse, enerjisi azalırsa acaba ters giden bir şeyler mi var diyorum. Alışık değilim çünkü beni hep gülen yüzüne...
NiL doğduğundan beri öyle çok iştahlı bir bebek olmadı. Emme sürecinde de sağdığımda 2 parmak yağ çıkan bir sütüm vardı ama ayda 300-500 gr alıyordu genelde. Mama önerdiler ama hiçbir sorun yokken de sırf kilo alsın diye de mamaya...
Doğumum yaptığım hastane Central Hospital; *Evime yakın olması *Bebek yoğun bakımının olması *Özel hastane fiyatlarına göre fiyatlarının uygun olması (2014'te zorunlu sezeryan'la doğum yaptım. Doğum:2000 TL Muayene Ücretleri:60 TL( SSK ) *Hastanenin ferah,bakımlı ve temiz olması *Birçok arkadaşımın doğum yapıp memnun kalarak önermesi *Bebek dostu hastane...
Bunu yapmayan var mı acaba çok merak ediyorum. Hani anneyle muhattap olmadan çocukla konuşuyormuş gibi yapıp laf sokma durumundan bahsediyorum. Bunu bana herkes ama herkes yapıyor arkadaşlarımdan tut kaynanama,kocamdan tut yoldaki teyzeye kadar. Aynen şöyle bebe yemek yiyor tv...
Doğumdan sonra odaklandığım 2 şey vardı; biri sütümü arttırmak, ikincisi zayıflamaktı. İkisini bir arada başarabilecek miydim? Sonuçta anne sütü için iyi beslenmek gerekiyordu. Araştırmalarım hep bol sıvının anne sütünü arttırmaya yeterli olduğunu gösteriyordu. Vücudun şekere ihtiyacı sıfır olduğunu biliyordum ama...
Şu an o kadar huzurluyum ki bebeğim sürekli yanımda, kollarımda, kucağımda, uyuduğu zaman yatağında, oynarken gözümün önünde, yediği her şeyi ben hazırlıyorum, ne zaman ne kadar ne yiyecek, kaçta uyuyacak ben karar veriyorum ve benim sevdiğim insanlar seviyor, kokluyor...
Tuvalet eğitimi hep aklımın bir köşesinde duruyordu. Acaba ne zaman başlarım 2 yaşında mı,2.5 yaşında mı? Yaza mı denk getiririm yoksa bahar mı? Direk klozet adaptörüyle mi başlasam,lazımlık şart mı? Geceleri bezini bağlasam mı yoksa bezi tamamen çıkarsam mı? Aklımda sorular...
Yine yazmakla yazmamak arasında kaldığım bir konudur "İlaçsız nasıl iyileşiyoruz?" konusu. Neden; *Çünkü bu konuda bir uzman değilim *Çünkü konu SAĞLIK *Çünkü benim çocuğuma yarayan senin çocuğuna yaramayabilir *Çünkü bu çok büyük bir sorumluluk Ama o kadar çok soruluyor ki; tek tek cevap yazmaktan, açıklama...
Reklam

PEK SOSYALİM!

5,500TakipçilerTakip Et